Yaşayamaz oldum eski hüzünleri derinden.
Bir dokunsan, eller terk eder seni evimden.
Sabretsem de, ölüme yakışır mı bu hayatım?
Sen! Uymakla geçmeyen bir anıyı, dinle yalın dilimden.
Bu kötü insanlar beni bu pişmanlığa sürükler.
Dinledikçe kafam almaz olur, ezber dolu ömürler.
Ölümler, ah şu ölümler, bir daha denenir mi şu dününden?
Vefalar yalan oldu kardeş, susuz kalmış mezarlar.
Olmuyor eskisi gibi hissetmek, çok acı gelir.
Sevmiyor yürekten, anısı bu duvarlara zehir
Gel gör, ben hâlâ oradayım.
Çek şu elimi kalbine.
Sanmıyor, eskisi gibi sarmıyor.
Gitmek isterim bu yönünden...
Kayıt Tarihi : 2.04.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!