Sevdim en çok mavi gök yüzünü, bir de ağacı.
Bir sabah topraktan doğdum, büyüdüm denizde.
Kavruldum çokça yandım güneşin ateşinde.
Keşke bilseydim ve fakat ne güzel büyüdüğümü.
Burnum yerde olmasaydı, olasıydı belki görürdüm.
Geceyi gündüzü bilirdim başkada çarem yoktu.
İnsanlar yüzlerinden tanınırdı şimdi tanıyamıyorum.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta