Sevdim en çok mavi gök yüzünü, bir de ağacı.
Bir sabah topraktan doğdum, büyüdüm denizde.
Kavruldum çokça yandım güneşin ateşinde.
Keşke bilseydim ve fakat ne güzel büyüdüğümü.
Burnum yerde olmasaydı, olasıydı belki görürdüm.
Geceyi gündüzü bilirdim başkada çarem yoktu.
İnsanlar yüzlerinden tanınırdı şimdi tanıyamıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta