Eskiler ne güzeldi, eskiden her şey anlamlıydı
Yediğin yemeğin, içtiğin suyun tadı bambaşkaydı
Oynadığımız oyunlar bile on numaraydı
İnsanlar temizdi, özdü, gerçekti, saftı
Aşklar bile samimiydi, hakikiydi, yalansızdı
Dostluk, arkadaşlık, kardaşlık, had safadaydı
Şimdilerde herşey karıştı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta