Nerde kaldı o günler, insanlar çok mutluydu
Gününde olmasa da, yarına umutluydu
Paylaşırdı insanlar, elinde var olanı
Düğünler coşkuluydu, bayramlar da kutluydu
İhtiyaçlar sınırlı, hayalleri genişti
Otomobil yok zaten, lüks trene binişti
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta