Yıllar geçti üzerinden
yıllar...
Gün değil, ay değil...
İnsan unutmaz mı gözlerinin değdiği bir yeri
ya da dudağının konduğu ufacık?
Çınar ağacı da büyüdü okulun bahçesine dikilen
Ve bir sürü bina yapıldı sokağına.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta