Her gün bir parça daha yakın hissediyorum kendimi
ait olduğumu düşündüğüm yere...
Oysa şimdi, hâlâ duyuyorken yağmur damlalarının seslerini,
hâlâ duyabiliyorken kuşların cıvıltılarını,
an’ı yaşama vakti...
Şimdi anlıyorum, bir hasretin insanı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta