Eski bir sandal Şiiri - Dağlar Özügüç

Sisler bulvarında parlayan
Bir çift göz gibiyim yolumu arıyorum
Geçiyorum aynaların arasından
Kırık gölgeler beni karşılıyor
Her biri hatıralardan fırlayan
Geç kalınmış bir mevsim
Gece uzadıkça gölgeler büyüyor
Deniz en çok kendi sesinden ürküyor
Hırçın dalgaların tokadını yemiş
Kıyıya vurmuş eski bir sandal gibiyim
Ne dönebiliyorum geçmişe
Ne de açık denizlere
Ay ışığı bile isyan ediyor
İçimde biriken o sevgisizliklere