Ötesi yok, şehre ulaşınca kaderin yolu,
Pişman bir el kapayacak, kapısını ömrünün,
Hatırlayacaksın beni, gözlerin yaşla dolu,
Güzelliğin yalnız mısralarımda kaldığı gün,
Odanı dolduracak son mevsimin, son baharın,
İsmini dinleyeceksin serin esen rüzgarda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



