Esir alınmış duygular ve ruhlar da
Esaretin pençesinde, yaşamın hürriyeti yoktur,
Yaşadığını sanır insanda..
Ama yalnızca nefes alır.
Konuşamaz fikirlerini anlatamaz,
Aldığı her nefeste ölürken bir daha,
Nefsinden, geleceğinden,umudundan
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Mutlak bir özeleştiri duruyor sayfada.Özel'den olmasına karşın çoğullanarak genel'in söylemiymiş gibi.
Katılmamak elde değil şiirdeki yaklaşımlara.
Özün söz ,sözün özü adeta.
Kutluyorum.
Erdemle.
Köşe başlarında unutulup atılmış
Esir ruhlar gibi.
yüreğinize sağlık kutlarım sizi..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta