Şişlerde can bulan kan kırmızı ilmik
bilinmez hangi tende solar
yaşam, tığ ucundan akan kanaviçe
nefes denilen ne ki..
faili meçhul bir yalnızlık kalp yarası
ayaklarım çıplak, hissediyorum; yol bitti.
Biliyorum ki, sana öğretmediler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta