Yine bütün yalnızlığımı
yaşadım bu gece…
Yine çağıl-çağıl akan bir su gibi
Sevda boşluğunda aka durdum öylece…
Umutla-umutsuzluk arası.
Başucumdaki radyoda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta