Yüzün hüzün kokardı kokuşmuş,sefil yaz akşamlarında;
işte ben en çok bu kokunun masumiyetini severdim
ve en çok böyle akşamların gecelerinde mahvolurdum. Ilık yaz
gecelerinde bir yüzün bir de bu masum hüzün kahretti beni.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta