Eşik Şiiri - Kalender Yıldız

kuduz köpekler saklarım göğsümde
mecnun gözleriyle bakarlar suya
yırtılır boy aynam elif mim olur
gül bahçeleri yürür ardımca
dalgalı saçlarım uzar toprağa
uğrunda gemiler yaktığım kadın
bilmese de hiçbirini bunların
deniz ve martılar şahittir bana

infilak etti metruk meczup mezarlar
ben çıktım içlerinden deli divane
sabaha sürürken gözlerim ay ışığını
kaçmak için bana zaman ver gönül
yorgun düştük aşkla yolların bittiği şehirde
her aradığını bende bulsa da tüm kaybedenler
hep onu yitirdim ben kavuştum derken

sen ey bana cinneti bağışlayan
su vurmadan arıt beni dağlı düşlerden
ki bir volkan patlasın avuçlarında
bir avuç hüzün olsun adım kalbinde
sağım doğu solum batı acıyı bilirim ben

şimdi git istersen bitti aşk nöbetleri
mavi gözlü su perilerine anlatılan
bir destan kalsa da ardımızda istemem
hem neye yarar yarım kalırsa destan
yıkılsın şimdi dağlar yarılsın şimdi deniz
şimdi söylensin bütün yalanlar
söylüyorum işte ben yedim yasak meyveyi
duysun tüm duymayanlar
eşikteyim çağırın gelsin asi intihar