kapının eşiğinde beklemek dedin ya,
bilmezsin, insanı nasıl küçültür o taş parçası.
ne ev sayar seni,
ne sokak kabul eder.
iki dünyanın arasında
adı konmamış bir sürgün gibi durursun.
ben orada bekledim.
saatlerce değil,
günlerce değil,
gururumu parça parça döktüğüm
uzun geceler boyunca.
içerden kahkahan geldi bazen,
başkasına açılan kapı sesleri.
ben yine de kıpırdamadım.
çünkü aptal umut,
en çok eşiğin taşına tutunur.
biliyor musun,
beklemek romantik bir şey değildir.
şiirlerde yazıldığı gibi zarif,
filmlerdeki gibi masum da değildir.
beklemek,
insanın kendini yavaş yavaş harcamasıdır.
her gün biraz daha değersiz hissetmektir.
her gün,
belki bugün diye diye
kendi aklını kandırmaktır.
sen içeride hayatına devam ederken,
ben dışarıda
kendi gölgemle konuşmayı öğrendim.
çünkü senin suskunluğun
bir duvardan daha kalındı.
bir gel demek zor muydu?
ya da bir git demek?
hayır.
zor olan,
hiçbir şey dememekti.
beni o eşikte
çürümeye bırakmaktı.
eşikler soğuktur demiştim ya,
yalan söylemişim.
soğuk değil,
zehirlidir.
insanın içine yavaş yavaş işleyen
sessiz bir zehir gibi.
orada beklerken
kendimden şüphe etmeyi öğrendim.
yetersiz miyim, dedim.
sevilmeye değmez miyim?
yoksa sen mi korkaksın
bir kapıyı ya açmaya ya kapatmaya?
çünkü en acısı reddedilmek değildir.
en acısı,
hiç var olmamış gibi davranılmaktır.
bir gün anladım.
ben o eşikte bekleyen değilim,
oraya bırakılmışım.
tıpkı unutulmuş bir ayakkabı gibi,
tıpkı kimsenin sahiplenmediği
eski bir eşya gibi.
işte o gün,
eşiğin taşını tekmeledim.
toz kalktı,
gururum biraz geç de olsa
nefes aldı.
kapın hala aralıktı,
ama ben artık içeri girmek istemedim.
çünkü beni çağırmayan bir ev,
yuva değildir.
şimdi anlıyorum.
eşiklerde bekleyenler
aşk yüzünden değil,
kendi değerlerini unuttukları için kalırlar.
ben de unutmuştum.
ama artık hatırlıyorum.
kapının önünde değilim artık.
sokaktayım.
soğuk, sert, yalnız.
ama en azından
kimsenin eşiğinde değilim.
ve inan,
insan bazen
bir kapının önünde beklemektense
fırtınanın ortasında yürümeyi seçmeli.
Mustafa Alp
14/02/2026 03.00
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 21:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!