Eserin ölmez veyselim Şiiri - Ömer Tural

Eserler Ölmez Veysel’im (Serbest Modern, Nakaratlı Versiyon)

Takdîr neyse yaşanır
insan doğar, büyür, yaşlanır
ecel gelir bilinmez bir anda
ama eserler ölmez
Veysel’im

Çiçek hastalığı yedi yaşında vurdu
dünyan karardı ama gönlün durmadı
ilham kolay gelmez
yüreğinde saklı kalan ışık
Veysel’im

Sivri Alan köyü küçüktü
ama Sivas seni gördü, değerini bildi
eserlerin peş peşe geldi
duygusu körelmiş olanlar bile görmedi
Veysel’im

Yetmiş dokuz yıl yaşadın
zorlukları aşkla, inançla aştın
“Benim sadık yârim topraktır” derdin
ama eserler, toprakla kapanmaz
Veysel’im

Başında fötrün, elinde sazın
sözün kulaktan kulağa dolaştı
ardında kalan gözler
tohumlar gibi yeşerdi, solmadı
Veysel’im

Bak, hâlâ seni sevenler toplandı
âşığa, şaire, emeğe değer verenler
her yıl boşuna gelmiyorlar
sazım başka nâme çalmaz
Veysel’im

Âşık Veysel derler sana
hemşeriyiz, bilirsin
bıraktığın yol uzun ve ince
ne âşık ne aşkı ölür
yerin dolmaz
Veysel’im

Ömer TURAL