Papatya beyazda duruyor aydınlık ve ışıl ışıl
Yansıtıyor bana ışığını huzur veriyor
Bazen öyle hırçın öyle kızgın ki yapraklarını titretiyor
Yeşil dalları yüreğime sarılmış çıkış yolu vermiyor
Toprakta mis gibi kokuyor içinin temizliği toprağa geçmiş karanlığı aydınlatıyor
Sıcacık bir sevgi bulurken birden uzaklaşıp gidiyor
Koklamak isterken başka arayışlarda ulaşmak mümkün olmuyor
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




şefkat adlı iki kız gerçek aşkı bekliyor
SİZCE 2 KIZ BURDA SIK DURDUMU....
2 KIZ KARDEŞ GİBİ HERALDE BUNLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta