Yüzüm öfkeli kalır bazen
Düşünürüm
Her bir yerden ses gelir
Boğulurum
Fakat sessiz de yapamam
Ruhun işkencesi çok adidir
Kuşandım şimdi tüm gecenin siyahlığını
Bilmezdim asla
Bilmezdim kılıcımımın savaşmaktan usandığını
Ve kaçtıkça yaşamaktan
Hayatın
Ne denli bulandığını
Bana bu lacivertten geriye bir tek ben kalmış
Yaşarım doruklarda o sessiz şiiri
Kelimeler ne kadar anlatırsa insanı
Asarım tenime o eşsiz sihiri
Zamansız gitmişim
Sokağına düştüğüm sen yeliz karanlık
Lambanın altında sarı sarı bakan rüzgarın sesi
Bugün balkonuna fısıldayan evlerin kapılarına misafirim
Durumum hoşnuttur, çay içiyorum sıcak anıların hatrına
Yaşamak filmi de
Beklediğim o anların geçişlerini izletiyor
Mor papatyalar salvadorlar bugün biraz manidar kalmış yaşam belirtisi sıfır
Uçuşan kelebekler uykusunda caiz geliyor günahlarım
Ün atmadım
Taşra bir kentte batıl olandan daha meçhul bir inanış var
Bir tarafta isyan
Gözaltıma sızılmış morluklar bir neden daha buldu
Sevgilim tanırsın beni
Fazla sevmem yalnızlığı
Kalabalıklarda durmaktır huyu
Kalıtımsal yalnızlığım
Gittikçe çizgi çekiyorum demden
Dünyamın yeri ta en derinde
O şimdi
Sırtlamış pelerinini
Dalgadan kalan güvertelerden
Ben bir rockstarım dedi rockstar
Yırtamaz hiçbir palyaço maskesini
Derin hatıram acı değil
İşte karanlık sızı
İşte damarımda gezeduran siyah kan
Ağrı
Boşluk
Bu kadar farkında olması insanın yalnızlığın
Sicim
Yaşamak gülmek
Aynalarda körelir ana parçası
Sonra soluna döner usanmaz
Kırar bacaklarını
O dünyadan geldiğinden beri
Bir rahat uyumamış burada
Ruh damlaları doldu taştı
İnan düşünmezdim hiç geceyi
Hislerim bu kadar yorgunken
Bazıları kendini astı
Bir gün mutlaka geleceğim
Dedikodu yapmayın dedim bi durun yıldızlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!