BEN YAĞDIM SEN KAPATTIN, SEVDA ŞEMSİYESİNİ
Bu sevdalar şehrinin bahçeleri gülistan
Gün vurur, çiçek açar, rüzgâr alır sisini.
Bir yanı sevgi dolu, diğer yanı bir destan
Gün aşırı uyumalara bıraktım
Kendimi.
Ne gündüzlere kızdım,
Ne akşam karanlığına.
Dostluk, kardeşlik türküleri dillendirdim
Yirmi dört saat.
''Hep gül dalına, güle
Yazılmaz şiirler,yazılar''
Kovalamakta mevsimler sonbaharı
Mısır koçanlarına
Sallanan orakların sesi
Hasretin içerimde büyüdü dağlar kadar
Günü, ayı, yılları sayarak bekliyorum
İçimi sardı elem, başımdan gitmez keder
Ben seni düşlerimde severek bekliyorum.
Her nefes alışımda sen diyerek solurum
Sen marangoz ustasısın
Babam…
Sök şu gönlümün kapısının
Menteşelerini,
Kilitlerini.
Anahtar deliğinden
Beyazıt Camii’nin önü
Güvercin kargaşası
Bir bardak buğdaya
Dikili gözler.
Dalacak içine bir el
Düşer gözümden iki damla yaş
Çay çiçeğine.
Yağmurun inadına
Açar beyaz,
Geline benzer
Yeşil.
Seni bu şehirde sevmişim
Bıkmamışım gün aşırı yağmurlarından
Kaybolmamışım deryaların akışında
Ortak olmuşum gözyaşlarına
Sevenlerin.
Engin denizlere dönmemiş yüzüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!