Bu şehrin sokakları karanlığa düşerken
Odalar yas tutacak, perdeler ağlayacak.
Buz kesecek ellerim, sensizliği yaşarken
- Yas tutacak ağaçlar, dereler ağlayacak
- Kimbilir bu gönülde kaç ırmak çağlayacak.
Bütün ümitlerim sana kalmıştır
Bir kere yüzüme gül dilek taşı
Umutlar tükendi, gelmedi giden
İçimdeki ateş kül, dilek taşı.
Ağlayışım sana değil yaradır
Talandır bağbanım, virandır bağım
Gidip de dönmeyen kuşlara döndüm.
Sinemin üstüne vurulan dağım
Hayra yorulmayan düşlere döndüm.
Güneş görmemişim, karanlık gecem
Dün gece melekler
Beni şiirlerimle evlendirdiler
Düğünüme tüm edebiyat yazını
Davetliydi
Baş köşede
Şiirler
Güle kar yağmış
Bülbülün figanı bundan.
Hazana vurmuş erkenden,
Çırpınışları
Yuvasızlıktan, umutsuzluktan.
Korkusu ala kargaların
Bir çiçek açarken gün ışığında
Her yağmur sesinde duyarım seni.
İçimde kurduğum gönül bağında
- Sevda nefesinde duyarım seni
- Ak sinem üstüne koyarım seni.
Sevdanın oduna düştü yüreğim
Ateş alıp yanan küle dönmüşüm.
Yara kavuşmaktır asıl dileğim
Her gün sitem eden dile dönmüşüm.
Bilmem kimde vardır bendeki çile?
Sevdanın şuası yüzüne vurmuş
Ceylan gibi bakışına doyamam.
Çiçek bile sevgi ile büyürmüş
- Derya gibi akışına doyamam
- Başkasını yar yerine koyamam.
Mevsimler son güze döndü
Bu sene
Dayanamaz oldu yapraklar
Damlalarına yağmurların.
Bu ayaklar gitmez ileri
Merdivenler mi arttı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!