Ömrüm dediğim şey, zamana bıraktığım birkaç ayak iziydi;
Dönüp baktım, beni benden çok taşıyan boşlukmuş meğer.
Meğer her varış, yeni bir eksilişin adıymış içimde;
İnsan yılları yaşamazmış, yıllar sessizce insanı yaşarmış.
Ömrüm dediğim şey, zamana bıraktığım birkaç ayak iziydi;
Dönüp baktım, beni benden çok taşıyan boşlukmuş meğer.
Her şeyi tutmaya çalışırken avuçlarım eksilmiş sessizce,
Bir gün anladım; insan kaybettikleri kadar kendisiymiş.
Yıllarca kendimi aradım, meğer arayan da aranan da benmişim;
Her cevapta biraz eksilmiş, her soruda yeniden doğmuşum.
Ömrün sırrı varmakta değilmiş hiçbir menzile;
İnsan, yürüdüğü yollardan çok vazgeçtiği düşlermiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!