Ruhum karanlık bir orman.
Bataklıklar da var içinde.
bakmasını bilirsen lotus çiçekleride .
Kurbağa prens değilim elbet,Öpünce bir mucize beklememelisin.
Köklerim sağlam değil ne topraga yar olurum nede kuşlara yuva.
İlk sevenin elinde kalırım, çıra olurum tutuşurum.
Ne sabir kaldı ne bir şey.
Akıp gitti yıllarım takvimden.
Daha sevemedim layıkıyla.
Koparıldı çiçeklerim dalimdan.
Büyüdüm artık bende herkes gibiyim.
Bırak beni yalnızlığıma
Çek yüreğimden elini
Bırak beni karanligima.
Çek gecemden güneşi.
Sende onlardansin biliyorum
Gidersem bir gün
Gözüm açık giderim biliyormusun dost.
Çünkü tadmadigim,yaşamadiğim
o kadar çok şey var ki.
Mesela ;o meşhur İstanbul'u gezmek isterdim baştan başa.
Rumeli de ufak bir gezinti.
Yıl ikibin on dokuzdu.
İnsanlık uzaya çıkıyordu zorlanmadan.
Gezegen gezegen Yeni yaşam formları aranıyordu.
Dünya küçük bir ekranın içindeydi.
Bir tıkla mesafeler asilabiliyordu.
Zeka artışi vicdanla ters orantiliydi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!