Bakın dünyanın haline
Kimi gülerken kimi ağlar
Baykuşlar konmuş dalıma
Kıymet bilmeyene isyanım var.
Şerefiyle yaşar insan
Yaz geçti, kış geçti
Dem değişti, devran değişti
Çok insan gördüm
Her gelen bir iz bırakıp geçti.
Rüzgâr esti savruldu düşler
Oxır Bê jana dılêmın
Demâ Tı çû berf dıbarê ser dılêmın
Wêk teyrek bê bask
Dıfırım dıfırım rêya xû navinım.
Xem nu Xêyale te ber çave mın
Saçların uzun yere değer
Gözlerin bir başka güzel kadın
Sensiz geçmiyor günler
Sevdanla mecnuna döndüm kadın.
Özlüyorum seni bilmesen de
Kafam bozuk bu aralar
Hasretinle demleniyor yüreğim
Sensiz geçmiyor ki zaman
Sanki bana küsmüş caddeler sokaklar...
Sen gittin ya, beş para etmiyor dünya
kan ağlıyor yüreğim
damla,damla tükeniyorum
sanırsam gidecek yolum yok
harap ve yıkık bir şehre dönmüş bedenim
uykusuzum
kaç gecedir uyumuyorum.
Unuttum geçmişe dair herşeyi
Kaldı İçimde kırık dökük anılar
Nefes nefes tükenirken bedenim
Bir bir kapanıyor yüzüme kapılar.
Sevda dedikleri bir yara
Sen gül beklerken
Karanfil ektim yollarına
Sen oturup düş kurarken
Ben tuz basardım yaralarıma
Etrafın güllük, gülüstan
Bir fırtına kopuyor yüreğimin derinliğinde
Ansızın yağmur yağar şehre
Canlanır gözümde anılar.
Ne çok özlemişim anamı
Özlemin kıyısında sallanır umutlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!