Bir gülüşü vardı dünyaya bedel
Gülünce güller açardı yüzünde
Umursamazdı dünyanın tasasını, gamını .
Yıkılmazdı,
Adam gibi yapardı hayat kavgasını.
Bu nasıl bir aşktır bilinmez
Nasıl desem çekmeyen bilmez
Gönül başkasını sevmez
Aklımı aldı gitti bir güzel.
Gündüzüm döndü geceye
Ah be istanbul!
Günahlarımın, sevaplarımın şehri
Her gün yürüdüğüm yolda
Binlerce insanın ayak izleri
Umut var derken
Eminönü'nde kıyıya vurdu düşlerim.
Düştüm bir düşün peşine
Yürüyorum gündüz gece
Herkes bakarken işine
Özlüyorum gündüz gece
Umut dünyası diyorlar
Uzaklardan geliyorum azizim
Baharı gelmiyor, hep ayaz ömrüm
Düşe kalka yürüdüm bu yolları
Her gelen bir iz bıraktı
Deneme tahtasına döndü gönlüm.
Yaktın yüreğimizi
Yanlız bıraktın bizi
Her yerde ayaklarının izi
Bager, bager lı mın veger.
Bir gece vakti düştün yola
ha bugün ha yarın bu kış bitecek
bu dağlara bahar gelecek
mutluluk şarkıları söylenecek
ha bugün ha yarın bu kış bitecek
açacak yeşil yapraklar
teyrek bask şkestime
nıkarım bıfırım ezmana
jı helina xwe durketım,
durketım jı wan hevala.
wek avek zelal, ketım xemn u xeyala
Kar yağardı karlıovaya
Düşler yarım, hayaller öksüz
İnsanlığı satiyler paraya
Yarın ne olacak belirsiz
Sürüler dolaşırdı dağlarda
Yaşıyorum , buna yaşamak denirse
Kurumuş buğday tanesi gibi
Toprağa atsan yeşerecem memleket gibi
Filizlenip yeşeririm belki.
Dökülen bir yaprak gibiyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!