Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Pek tanımam aslında şairi; arada, aynada karşılaşırız göz uçlarında...
Ustanın dediği gibi; öyle içten, öyle derin bir Çukurova'lıdır. Hani hep derler ya; babasının memuriyeti sebebiyle, daha bir kaç aylıkken düşmüştür yollara. Ki sonra; yollar, hem can dostu, hem kan davalısı ve mesleği olmuştur. Adana Taşköprü'nün günbatısını hayal bile etmemiştir, çocukluğunda.
Bir de, yanlış hatırlamıyorsam; daha on altısında, onu, kucağında büyüten şehire, Eylül'ün dokuzuna hukuk okumaya g ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!