Erol Güngör Şiirleri - Şair Erol Güngör

Diz üstünde bir tepsi..
Bir kadın, pirinç ayıklıyor..
Bir başkası, kahvaltı ediyor bir tepside..
Diz üstünde bilgisayar,
Bir genç kız şiir yazıyor..

Bunca yıl habersiz bıraktın beni
Yine de ümitle bekledim seni
Aşkına hasretin vadesi doldu
Ecel görünmeden gelip bul beni.

Yazdığım mektuplar sana varmadı

Her insanın sevdiği kadar
Sevilmeye hakkı var…
Aşkın adresi yanlışsa
Sürekli acı çekilir…

Kundura ayağa, elbise bedene uymazsa

“Mutluluğu geri kalmış olanlara” ithaf

Ey elleri öpülesi,
Ve değerleri isli camlar arkasında kalmış
Güzel insanlar..
Halâ mı, ömrün yokuşlarında tık nefes siniz?

Ömrün bu son faslında, sen şiir ol, ben beste
Sandalımız aşk dolsun, çek küreği aheste
Başkasına yüz vermem, can veririm sen iste
Her derdine bir çare, mutluluk var bu seste..
Sandalımız aşk dolsun, çek küreği aheste..

H Herkesin hakkına, saygı duyarak
A Aşkını ömrünce, unutmayarak
Y Yasalar içinde, özgür kalarak
A Aile bağını, hep koruyarak
T Tertemiz yürekle, sevmek demektir…

Gerçek aşık her an, hatırlanmak ister,
İhmâle gelmez..
Bir gün aldanır ve aldatılırsa,
Ansızın her şey biter, şakaya gelmez..
Över, övülmek ister, sever sevilmek ister.
Gönülde en üst köşede, rakipsiz olmak ister.

Çiçekler en fazla, dalında güzel
Kokulu sümbüller, vazoda güzel
Bir küçük karanfil, yakada güzel
Güller de aşığın, elinde güzel…

Sevilmek en fazla, sevince güzel

Kadın çiçek gibidir, güzelliktir simgesi
Her şâire ilhamdır, bitmiyor hikâyesi
Lâkin naz ve küskünlük, onda hüner olsa da
Kavgası hiç çekilmez, hep aranır neş’esi.

Dikenlere katlanıp, her güle erişilmez

Rahmetli annem Hayriye Güngör, eski tatsız bir olayı hatırladığımız ve
Tekrar tekrar irdelediğimiz zaman bize “Batmış Defter yoklamayın” derdi.
Haklıydı, batmış defter neydi? Rahmetli annem bu sözle bize ne demek isterdi?
Batmış defter bazen bataklığa batmış, kirli, tatsız, sevimsiz, eski bir olay,
Bazen olumsuz, çok kaba, mağrur ve kibirli birinin davranışı,
Bazen başımıza gelen çok talihsiz bir olayın acı hikâyesi olabilirdi…