Erken gel Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Bazen batırıyorum çuvaldızı kendime.
Sesimi yükseltmedim, inan, hiç bize.
İnce bir sızı, yüreğimde hep bu kırgınlık.
Sorularımın cevabı yok, sen yokken.
Yazmayı çok severmişim meğer,
gidişinle anladım.
Kimsenin çözemediği kaderimde,
bir sır ismin, bir sır yolun…
Var mı bu duraktan bize bir pay?
Yeter ki mutlu ol.
Kıymetimi bilmezlerse çok üzülürüm.
Sınavın olursa yalan sevdalar…
Ah etmiştim, ya tutarsa?
Sevgim çok derin şimdi.
Çok korkuyorum bazen;
ya ömrüm yetmezse seni sevmeye?
Ne olur, erken gel.
Vaktimiz olsun…