Erken Büyüdüler
Sevinç, hep biraz uzakta durdu onlardan.
Bir gölgeydi
Güneş altında arkadaş.
Hayaller kuruldu
Ama sessiz, çekingen,
Çünkü umut bile konuşurdu yavaş.
O küçük eller erken tanıdı yükü,
Zaman, omuzlarına yaşından ağırdı.
Hayatı tuttular,
Ve çocukluk, içlerinde saklı kaldı.
Şimdi büyüdüler… eller hâlâ aynı eller,
Çatlaklarında geçmişin sessizliği var.
Bir çocuk görünce durur gözleri,
Dalar geçmişe
Çocukluklarını görmeden erken büyüdüle
mesakin/07/03/2026
Kayıt Tarihi : 7.3.2026 16:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!