İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
1984 yılının haziran ayının on dokuzunda annemin acılarını dindirmek için gözlerimi dünyaya açmışım.Ben ağlarken bir bebeğin ses tonuyla,etrafımda ne kadar insan varsa sevinçten dört köşe olmuşlar,daha okula başlamadan kendimce şarkılar uydurmuşum.Çoçukluğumun masumca duygularuyla,ilk şiirimi 1993 yılında öğretmenler günüyle ilgili bir yarışmaya katılmak için yazmıştım.Başta öğretmenim olmak üzere; o şiiri benim yazdığıma kimse inanmamış,daha sonra başımda bekleyip anne,baba,aile konularında ban ...
