Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
1984 yılının haziran ayının on dokuzunda annemin acılarını dindirmek için gözlerimi dünyaya açmışım.Ben ağlarken bir bebeğin ses tonuyla,etrafımda ne kadar insan varsa sevinçten dört köşe olmuşlar,daha okula başlamadan kendimce şarkılar uydurmuşum.Çoçukluğumun masumca duygularuyla,ilk şiirimi 1993 yılında öğretmenler günüyle ilgili bir yarışmaya katılmak için yazmıştım.Başta öğretmenim olmak üzere; o şiiri benim yazdığıma kimse inanmamış,daha sonra başımda bekleyip anne,baba,aile konularında ban ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!