Aynalar tanımaz olmuş bu vakitsiz halimi,
Bakışlarım sensiz sanki birer tırsak acemi,
Öyle bütünleşmişim ki yokluğundaki varlığınla,
Gülüşlerim gelmiyor artık aynalara samimi.
Dökülmüş saçlarım aynada teselliden mahrum,
Karşına çıkamayacak vaziyette biçare yorgunum,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta