Artık..
İstediği yönden..
İstediği sertlikte..
Esebilir rüzgârlar..
Yüreğimde kırılacak..
Bir dal kalmadı..
Daha fazla yorulmadan..
Çıkarabilir maskelerini..
Etrafımda insanlar..
Görünce gerçekleri..
Ben için oyun bitti..
Sahne kapandı..
Her şey..
Olması gerektiği gibi..
Her şey..
Yaşanan çağa uygun..
Kötüler dans ediyor..
Birkaç iyi kalansa..
Mecalsiz yorgun..
Sarmış etrafı..
İçi hava dolu..
Süslü balonlar..
Yarışıyor birbiriyle..
Kaliteli yalanlar..
Utandığından utanıyor..
İnsan kalmış..
Birkaç insan..
Öğütüyor tüm değerleri..
Bencilliğin çarkında..
Değirmen sanki zaman..
Her gün bir parça daha..
Bir şeyler eksiliyor..
İnsanda..
İnsanlıkta..
Gün ve gün..
Yok oluyor..
Eriyor..
Ayhan M.
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 08:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!