Çıksam gözlerinin göğüne
Dolaşsam maviliğinde
Sevginin ölümsüzlüğünü görsem
Kalsam sonsuzluğunda
Ve yazsam sevinçlerimi
Mutlulukları
Bu gece ,
Yıldızlara bakma .
Ay değmesin tenine
Geceye sesin düşmesin
Rüzgara kokun
Buluta gözyaşın düşmesin
Pencerelerini kapattım odamın
Sımsıkı örttüm Perdeleri
En solgun köşede bekledim
Ölümü bekledim
Sadece ölümü bekledim.
Ve ağladım günlerce yıllarca
Yine üstüme hüzün yağıyor
Hasretine yağıyor
Lapa lapa özlemin yağıyor
Bende yine sen
Yine yalnızım
Yürüdüğüm sokaklar ıssız
Ve sen
O karanlık şehrin
En aydınlık yüzüsün.
Sessiz ve durgun ,
Kıyamet alanına dönen günlerde
Yitirdiğin sevdanın
Kim bilebilir ki derdimi ?
Kime
Nasıl anlatayım .
Nasıl anlatılır ki bu dert ?
Mavi rengin kayıp hikayesini ,
Kime anlatayım ki ?
Sen ;
Gece kadar büyülü
Ve sıcaksın.
Düşlerim kadar sade
Ve berraksin.
Ömrün tan yelinde suskun
Yarım kalan Sevda'nın bedelini
Ödemiyor hayat .
Onun içindir
Seni sımsıkı yüreğime bastırıyorum .
Keşkelere gebe kalmamak için ,
Ve yıkıyorum
Gün akşam üstü
Vedanın yıkıntıları altında kaldım .
Neyin acısıydı bu ?
Vefasızlıkların mı ?
Gitmelerin mi ?
Bu doyasıya sevemediğimin acısıydı ?
Kaç kez isyan ettin geceye
Dudaklarından kaç kez düştü
Bu " lanet olası sensiz geceler"
Haykırdıkça
Yüreğinden inleyen sızı .
Gözlerin nasıl şimdi ?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!