Erhan Arıkan Şiirleri - Şair Erhan Arıkan

Zifiri karanlikta yüz üstü düştüm
Asfalt yolun tam ortasına
Ağzımdan burnumdan kan geliyordu
Sol yanımda koca bir kaldırım taşı
Soğuk buz gibi kaskatı
Kaldırımdan az ilerde

Gözlerimin üstüne mil çekeceğim,
Görmesin artık seni,
Ağzımı bantla kapatacağım
Anmasın artık adını,
Titreyen ellerime kelepçeler takacağım
Tutmasın ellerinden

UNUTULMUŞ UM...!

Vazgeçildim galiba...!
Kendimi düşünmek bile istemiyorum
Kim giderse gitsin
Kim düşünürse düşünsün beni

Bir geceydim
Yıldız uzak
Güneş uzak
Ay uzak

UZAKTA KAL

Sen uzakta kal olur mu ?
Sen yakma benim canımı
Benim yaktığım kadar
Sen uzakta kal olur mu ?

Ne kadar uzaksın bana
Şuracıkta yanımda dursan da
Aklın uzak
Fikrin uzak

Vasiyetname

Bir ağaç gövdesini ikiye kesin
Biri ayakucuma, diğerini başucuma dikin
Adımı yazın üzerine
Yanmış bir ağacın kömürüyle

VEFA

İzzeti de ikramı da biliriz elbet
Senden gelen her çileye eyvallah
Kadir kıymet biliriz biliriz ama
Yasaklara boyun eğdik eyvallah

Yalnızlık

Ey Yalnızlık
Yapayalnızlık
N"olur
Lütfen

Yalnızlık Sendromu

Yedi milyara yaklaşan nüfusun içinde
Yapayalnız hissediyorum kendimi
Biraz daha dikkatlice bakınca
Hiç kimseye benzetemiyorum kendimi