Bir ömür geçti...
Hayatı seyrettim sadece,
Ve seyretmekteyim halâ...
Yaşarken, meyve almadım çok.
Yeşerip saçılmadım da.
Ayağında omuz yükün var belli,
Açmazsın perdeyi, sabaha karşı.
Sisin üstündesin hayâl selinden,
Büzülüp kalmışsın, duvara karşı.
Seni yaşamanın ölçüsü yok bana göre,
Yaşanabildiğince yaşanmalısın çünkü...
Karışır bilki kafalar,
Ölçü kadar, ölçüsüzlükten de...
Dokunma elektrik düğmesine,
Gözlerimi yıkar gözyaşlarım
Temizleyemez geçmişi….
Düşürür haslet boşluğa
Yarınlara kapanır yürek
Yaşanmak istenen tamamlanmadı daha…
Çıplak ayakla yürüdüm ayakkabıda,
Ayaklarım, dağları çiğneyecek kadardı oysa...
Tercihim yürümekti,
Sen de yürü,
Yürü ve kucakla...
Benimle büyükler, oyun oynamıyor diye üzülme çocuk,
Çoookkk oynayacaklar
Büyü de....
Kendileri için,
Ben, ‘olmadan’!
Çocuklarım oldu…
Halâ, büyümedim ki…
Çocuklar büyüdü,
Hatta torunum...
Yaşayamadığımızdan bilmiyoruz kıymeti,
Bildiğimizde yok kıymet, çoktan bizden uzakta.
Zamana yetişmekten geride kalınca mevcut,
Geriden takiple memnun, bekler öyle durakta.
Yaramayınca engeli, düşe hasret sarıldık,
DÜŞEN YAPRAK...
Sadece düşse şükredecek...
Sürüklenecek yaprak
Olacak bir çöpcünün süpürgesiyle hasbehâl...
EKSİK...
Bulutlu hava,
Güneş eksik be...
Tuz, şeker, neşe
Hatta acı da...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!