EKSİK Şiiri - Erdoğan Çeçen

EKSİK...

Bulutlu hava,
Güneş eksik be...
Tuz, şeker, neşe
Hatta acı da...

Meselâ Yelkenli...
Rüzgar olmazsa,
Martısız,
Yunussuz,
Dalgasız,
Vira virasız,
Tam değil meselâ...

Yeşillik,
Çöl sevene çöl,
Soluyacak hava,
Barış,
Nerede sevgili?
Yürek eksik kısaca...

Kısa mesafeli bakışlar,
Ufuk eksik.
Yaratıcılık,
Sevinç,
Tabloda yer almayan canlılık,
Şiir eksik şiir,
Günlük yaşantıda...

Yavaşlamış hareket,
Duran otomobiller.
Saat kadranı aynı hızla dönse de,
Devridaimsiz
Kan eksik...

Sağa bakmakla katılaşmış boyunlar,
Hep aynı sömürü,
Vatan, Millet, Sakarya.
Gittikçe artan ümitsizlik,
Kaybolan yarınlar,
Sol eksik...

Mumun yatsısı,
Çayda çıra,
Park’ta su sesi,
Musikide ritim,
Yürünecek yol,
Varılacak hedef,
Keyif almak için dem eksik...

Değişmiş gıdalar,
Bedbaht toprak.
Kara çalan hayaller,
Mavisi kaybolan atmosfer,
Doyurmayan ilişki,
Tat eksik...

Para hükümran.
Peşine koşmaktan
Yerinde yurdunda kalan kalmamış.
Yıl kaybolmuş günün içinde,
Zamana yutulmuş yaşantı,
Çokluk sadece görüntü,
Birey eksik,
Ara ki bulasın...

Gürültü eksik diyemem,
Olmayan sessizlik.
Yaşayabilen insan eksik gönlünce...

Güneş eksik be...
Güneş eksik!…