Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

Tutuşturdun gönlümü, sen de yandın içimde,
Bir sevdanın közünde, tüteriz imkan/sızım.
Bu öyle bir yangın ki, su söndürmez biçimde,
Yangınında ben sensiz, olamam imkan/sızım.

İMKANSIZIM 2

tadı damaktan firari bir korkuydu seni yudum yudum sevmek,
pamuklu şekerin ardından içilen
su misali...

İMKANSIZIM...


Tutuşturdun gönlümü,sen de yandın içimde,
Küle döndüm harında,tüterim dumansızım.
Kördüğümmüş sevdamız,çözülemez biçimde,

İMTİHANLI YERDEYKEN



O'na mekân biçenler, yanarken hezimette,
Nasıl mekan kuralım, her andığın yerdeyken. ?

İNLEYEN NAĞMELER


Gel tarumar eyleme,gönül bağını,
Gönül gözü silinmez, öz ondan inler
Çarkı felek örmesin, keder ağını,

İNSAN GÖNÜLDÜR GÖNÜL

İnsan Gönüldür Gönül
Şiirler duygudur gönül dostluğu
Serbestle heceyle iz var hicivde
Şairler yazarlar gönül musluğu

Ayırt edemedim dostla düşmanı
Kime inanayım, şaşıyor insan
Ahde vefasızın yok ki pişmanı
Menfaat peşinden koşuyor insan

Biz eskiden mutluyduk, şimdi kan ağlar olduk
Lanet olsun bin lanet, masum halkı üzene.
Bir deliye ram olup, şimdi yan ağlar olduk
İsyanım var isyanım, böyle kahpe düzene.

İzah edilmesi en güç insanmış
İnsanı izaha az geldi mârif
Gördüm insancıklar üç maymun imiş
Kıssadan hissemde az geldi tarif

İZ/MİR'İM
(19 Mayıs 1919 anısına)

Dokuz eylül sabahı,topladı efe'leri,
Alev alev yanıyor, bakın dedi İzmir'im,
"Ordular ilk hedefin, Akdenizdir ileri"