Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

Hiç şair demedim, dostum ben bana,
Şairler içinde, bozuntuyum ben.
Yüzüm ayak altı, postum ben sana,
Hiçlik benliğimde, gezintiyim ben.

İnsanlık aynamı elime aldım,
Seyrettim ben beni binbir pişmanım,
Kendimi görünce hayrette kaldım,
Meğerse benmişim benim düşmanım.

İÇİMDE

Ben yarimin has/tasıyım
Alsın yesin bal içimde
Leblerinin bal/tasıyım
Kandım desin bal içimde

Hayli amansızsa sevda yarası,
İçin için yanar közler içinde,
Hele zamansızsa sevda yarası,
İçin için kanar sızlar içinde.

İÇİN İÇİN


Yaratılan her canlı, bir erkek ve bir dişi,
Herkes kendi eşinden, bıkmasın için için,
Allah mehel görmüşse, razı olsun her kişi

Sana susuz kalmış, solgun halime;
N'olursun bak da gel, ihtiyacım var.
Cemresiz damlasız, gönül çölüme;
N'olursun ak da gel, ihtiyacım var.

Sana kavuşmadan, bir gün ölürsem,
Ahirette sevmek, boynumun borcu.
Bu yalan dünyaya, tekrar gelirsem,
Yine seni sevmek, boynumun borcu,

Sen yolcum olursan, bil ki ben hancı,

Gönlüm sana pınar, aşk ile akan,
Akan duygularım, hep sana sızar.
Sızıntıyı sezer, aşk ile bakan.
Bakan gönül gözüm, hep sende gezer.

İLLE SEN, İLLE DE SEN


Sen Tanrı'nın lütfusun, başka bir yâr seçemem,
Dileğimdin Mevlam'dan, ille sen ille de sen
Kabul oldu dualar, kaderimden geçemem,

İMKANSIZDI


Tutulmaz bir gölgeymiş, sarıldığım silüet.
Bir serapmış gördüğüm, aşkın sonsuz çölünde,
Vuslatı visaline, dargın imiş mürüvvet,