akıl mı his mi..çözemedim.....
akıl tabi ki..ama.....
his de çok önemli......
akılla kapanmıyor yama......
bazen götürüyor idama.....
hissetmek yüreğinde.....
yokluklarla dolu çocukluğumun....
horoz şekeri tadında anısısın....
aklıma her düşüşünde burukluğumun....
o günden bu güne yansıyanısın....
her yıl biten çiğdemler gibi....
dün geceden bu gün sabaha....
ağrıdı başım sızladı dişim....
zam yağmuru yağmış dergaha....
sünger gibi ne var ne yok emmişim....
iğneden ipliğe elektrikten gaza....
kalbimin kapısı....
penceresi hoş değil....
eğimlidir yapısı....
anladım ki boş değil....
sallanıyor yelden....
insan neden ölür..
niye ölür..neden ölür..
biliyor musun..sen istedin ölmeyi...
yeter artık dedin..bıktım yaşamaktan...
yaradan da kabul etti dileğini...
azrail kapattı belleğini.insan oğlu..
fermanımı yazmış...
dar ağacını kurmuşsun....
görünen o ki....
hüküm belli sonuç belli....
divanına durmuşsun....
eskiden aşktı gözünde ki....
baktım baktım da....
bu bir nefret diye yazdım.....
bulutları tanırdım gökyüzünde ki....
kaplamış ufkumu da....
şaştım sabret diye yazdım....
belki de çekmezdim kahrını..
sevgine birazcık hürmetim olmasa..
ilk öptüğüm de dudaklarım alnını..
seninle bir ömrün hayalini kurmasa..
yıllar bizi nasılda harcamış..
sanmayın ki hürüm....
ellerim kelepçesiz ayağım palangasız....
ama davasız.....
velev ki öyle...
diyemem özgürüm....
söyleyemem konuşamam her şeyi....
eskiden belki şimdi değil....
deme bana sakın hürüz....
hiç kimseler karışamaz...
dilediğin gibi yaşa özgürüz....
sen öyle zannet sınav çetin....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!