Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
nice insanlar var.. insan olduğunun farkında değil.. nefsimize dönüp bakarsak kendimizin de hesaba çekilecek, kâmil insan olmaktan oldukça uzak yönlerimiz olması da ayrı konu..
insana insan olmayı öğretecek bir şiir ortaya koymuşsunuz. keşke herkes okusa.. selam ve muhabbetle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta