Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

Dinleyin ey sahte alimle,sahte bilginler,
Klavye kahramanı,sulanmış beyinliler.
Dinlesin beni tarikat denilen ucube,
...ve üç lafla kendini,kahraman sanan cüce...

30/06/2019

Ulan seni hain topal,
Enstitü he enstitü.
Kamplar birer enstitü.
Seni Mao tohumu,
Köpekten emmiş sütü.
02/01/2020 Erdal

Türkü sever,
Halayı, türkü sever.
Kimi Arap hayranı,
Türk olan Türk'ü sever.
Türk eşin,
Yok dünyada Türk eşin,

Kınamayın beni eğer ağlarsam,
Türkmenem canımdan bezer olmuşum.
Nasıl dile gelip,nasıl anlatsam
kurtlarla kuşlarla gezer olmuşum.

bilinmez bir yola çıktı kervanım,

Ben bir Türk'üm,Türk oğluyum,
Hiç karşımda durulurmu?
Ben hürriyet aşığıyım,
Bana zincir vurulurmu?

Gece gündüz hiç durmadım,

TURNALARI SANA SALDIM

Karanlık geceyi dilimleyerek,
Bir sana,bir bana böldüm bu gece.
Sen benimsin,ben de senin diyerek,
Koşa koşa sana geldim bu gece

Ben kanadı kırık yavru bir serçe,
Şu kırık kanadı sar diye geldim,
Derdimi söylerim yiğitçe,mertçe,
Halimi hatrımı sor diye geldim.

Bir ömür beraber yaşamak için,

Zehri de tatım balı da
Medet aradım çalı da
Hiçbirisi koymadı da;
Yarin sözü yaktı beni.

YALAN BU DÜNYA YALAN

Bir gün sende kopacaksın dalından
Gel geç inan yalan bu dünya yalan
Kim götürmüş servetinden malından
Gül geç inan yalan bu dünya yalan

Yarin bahçesinde gonca gül idim,
Koklayıp kenara attı yar beni.
Daldan dala konan bir bülbül idim,
Kırdı kanadımı, yaktı yar beni.

Gözlerimde fer yok,dizimde takat,