özlem duyuyorum
yorgun geldiğimde kapıyı açmalarına
sabah beni “hadi kalk” deyip uyandırışına
bu kadar çaresiz kaldığımı hatırlamıyorum
sanki kolum kanadım kırıldı
gözlerim görmez
Esen deli bir rüzgar gibi
Savruldu bu divane gönlüm
Seni aradı durdu
Hep sen dedi durmadan
Kahrolsa da bu kalp
Tapar gibi sevme
Yorulur sonra o beden de
Çivisi çıkmış bu alemde
Olacaksın eninde sonunda kabirde
Mal da yalan mülkte yalan
Toprağı eken onlar
Biçen onlar
Milleti ayağa kaldıranlar
Tüm zahmeti çeken onlar
Kara, borana direnirler
sen gittin ya
daha kolay oldu birçok şey
daha basitleşti
acı diye bir şey kalmadı
seninki tümünü örttü
gönül yarasından sonra
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!