Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
yüreğim,
bedenime öylesine yazılmış
devrik bir cümle
ve kim olduğu bilinmeyen biri
kayıt dışı paraflamış
bir parşömene
ben ise bu belli belirsiz yaşamda
bir belirtisiz insan tamlaması oluyorum
ne çareyim
kendimde çelişkiler içinde
ne sevmenin ne de sevilmenin
bir güzelliği kalmış
bendeki suretinle
sessiz sedasız bedenine uzanıyor
avuçlarında ölümün tadına uyuyorum
bir belirtisiz insan tamlaması oluyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!