Kötünün haksızın karşında olup,
İyiyi, yoksulu, yanına alıp,
Orta direk veya fakirden olup,
Zalimi ezerdi hep Kemal Sunal…
Üç kağıtcı, Zübük, Şaban, Davaro..
Hatıra gelince bizim ellikler....
Gönlünü hoş eder, bu güzellikler...
Geri gelir eski, yitik bellekler....
Dilinden çeşitli söz dile gelir.....
Toprağın, bire on verdiklerini....
Nereni yazayım bilmem nereni
Ayamama veya Terkos dereni
Derenin yanında yedi vereni
Bunu sende gördü herkes İstanbul..
Sana akın etti milyonlar seli..
Avluda merekte dağınık yorgun
Küsmüş torunlara bakıyor dargın
Hiç kimse sormuyor o niye durgun
Neler konuşacak konuşsa furğun.
Yirmi yıldır haram dışı eşiğin..
Elalem gezmeye giderken aya
İlimizden köye biz kaldık yaya
Kayboldu haysiyet utanma haya
Arımız, enkazın altında kaldı.
Sözüm gerçek dosta herkese değil
Bağışlansa bu cihana değişmem
Sadece aldığım nefese değil
Gözümden de öte cana değişmem
İçi boş anlamsız cümle hecenin
Doğup büyüdüğüm yeri, sılayı
Bir çocukken gördüm, bir de dedeyken
Başımda okunan ezan, selayı
Bir çocukken gördüm bir de dedeyken
Benim için para etmez, parayı
Mektubuma burda son verem Kerem
Biraz da köyden havadis verem
Bilmem ki konuya nereden girem
Senin eşlerin hep, murada erdi....
Tavuklar, kırıldı kaldı bir misır
Tatil diye geldik oğulla,kızla
Cebimiz boşaldı büyük bir hızla
Günlüğü asgari ücretten fazla
Kaldık, para verdik özür dileriz …
Çok iyi biliriz erdeminizi,
Kaybettik o eski, büyük nimeti
O samimi, sade, içten sohbeti
Sevdiklerimize kadir kıymeti
Bilmeyi unuttuk, para yüzünden
Herkesin çok iyi bildiği gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!