Bir gün yahut bircok vakit
Bir gün kelebek yahut epeyce gün insan
Nereye kadar nicin neresi ve nasil ki..
Kac kere tur dolanirsa dolansin senden seninlecek dünyan
Gün batar giderken insan gölgeleri süzülür sizar ya aksine tersinden
Tam da azi coga saymaya direk dümdüz
Hesabin daralan yerinden mümkünü tükendikce yükü yokusa süren
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta