Enver Gokcay Şiirleri - Şair Enver Gokcay

Köyü kasabası ili beldesi
Yediden yetmişe cümle herkesi
İhya eder ayyıldızın gölgesi
Heybetine sevdalıyım Vatanım

İçli çalan kavalların sazların

Ne vakit yad etsem aklıma salsam
Yüreğim burkulur bir hoş olurum
Anadolum deyip hayala dalsam
Akıl baştan gider sarhoş olurum

Can verdi uğrunda Hanım Sultanım

Maziden bana ne senden bana ne
Mazimle senide unuttuum gitti
Yeni bir sevgili buldum kendime
Gönlümü onunla avuttuum gitti

Ne sitem eyledim ne isyan haşa

Nice yillar geldi gecti aradan
Haber alamadim gülyüzlü yardan
Sahidimdir yeri gögü yaradan
Unutmadim onu canlar unutamadim

Alin beni dostlar ona yetirin

Bir zamanlar bende gonca cicektim
Boy atip gelisip serpilcektim
Belkide bir sevgiliye verilecektim
Gel görkü sararip solmusum simdi

Gülüne sevdali sakrak bülbüldüm

Nasihat tutmadim söz dinlemedim
Dostum kimmis düsmanim kim bilmedim
Her birinden darbe yedim inladim

Vaaay toprak basima vay kül basima
Su kattim elimle pismis asima

Anlatması çok zor tarifi çetin
İyi günde şendir dar günde metin
Ümidi tükenen biten Milletin
Elinde meşale har olur şair

Bazan mutlu olmuş bazan üzülmüş

Aslim oguzun asli bellidir hüvvüyetim
Adim ile birlikte anilir hürriyetim
Müjdeler olsun sana benim soylu milletim

Hedefin Kizilelma Turana varilacak
Yirmi birinci yüzyil Türkün asri olacak

Ben seni bir türlü anliyamadim
Niyetin ne senin sipsevdi gönül
Cok düsündüm lakin karara varamadim
Gayretin ne senin sipsevdi gönül

Ne zaman bir güzel görsen karsinda

Gel hele basini yasla gögsüme
Hayat hikayemi dinle be gülüm
Sus sakin konusma dinlede ögren
Görkü nasil geldi gecti bu ömrüm

Bu hayat yolunda hayli zorlandim