Bu kadar iyi olmak zorunda mısın?
Günahımı görmezden gelmenle,
ya da üzerini af perdesiyle
saklayıp, örtüp.. İzlerini silmenle,
ne kadar ezildiğimin farkındamısın?
Uyku tutmuyor.
Ne sıcak, ne soğuk, ne serinden..
Bilinen sebepten,
sensizlikten uyunmuyor.
Hani birlikte iken,
Ne yaptım ne ettim,
başaramadım.
Kararından caydırıp..
Gül yüzünü yüzüme.., Çeviremedim.
Bu kadar mı öfkeli,
Gözlerinde şaşkın bakışlar,
saç sakal uzamış karışık..
Üst baş geçmişe nisbet..,
Kirli iğrenç kırışık.
Yıkılmam diyordu,
şimdi kendinden daha büyük zalime esir.
Çifte sular verilmiş kesilmez çeliklerden,
Ayağımda halkalar çifte kilit vurulmuş..
Adeta göğü delmiş aşılmaz zirvelerden,
Aramızda engeller duygularım burulmuş.
Gözlerini görünce sanki bir meltem esti
Yalnızlıktan kuruyan gönlümün bahçesinde
Selamın ve sohbetin hep özlenen bir sesti
Tek başıma kaldığım evin her köşesinde
Anlamsız günlerimin rengi ahengi oldun
Güneş ufukta iken bırak gençler uyansın,
Biz gündüz uykusunun tadını çıkaralım.
Özlediğim bedenin kollarıma uzansın,
Bir yastığın keyfini birlikte yaşayalım.
Zaman ikindi olmuş aldırma bırak boş ver,
Dün..,
Dün dediğime bakma,
aslında hergün..
Beynimi seninle süsledim,
gün boyu yeni sevinçler ürettim.
Ayrılmamız şartmıydı bunca seneden sonra,
Güzel geçen günleri ne hakla unutursun?
Sudan bir bahaneyle başlayan dargınlıkla
Çınar gibi sevgiyi ne hakla kurutursun?
Seninle birlikteyken acıları taşıttın,
Kaç bahar sensiz geçti,
kaç dört mevsim sessiz.
Kaç bahar pencereme kuşlar konmadı,
kaç mevsim çiçekler kelebeksiz.
Adınla süslediğim hecelerim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!