Enkaz Altında Şiiri - Güven Tekin

​Bana bunu mu layık gördün sonunda,
Bir ömür verdim de, kaldım darda.
Gözümün yaşını sildim tenhada,
Artık olsanız da birdir, olmasanız da.

​Enkazımda kalmak, ölmek değildir,
Ruhun hançerlenip, sönmek değildir.
Bu yıkım gönlüme birer mühürdür,
Artık gelseniz de birdir, gelmeseniz de.

​Tecrübe dediler çektiğim kahrа,
Sığdırdım acımı koca bir dâra.
Derman istemem ki açılan yara,
Artık sarsanız da birdir, sarmasanız da.

​Anlaşılmak için çarptı bu yürek,
Bir kuru sevgiydi en son dileyek.
Büküldü belimiz, kırıldı kürek,
Artık bilseniz de birdir, bilmeseniz de.

​Düşüncem intihar ederken her gece,
İsmim dillerdeydi dertli bir hece.
Yalnızlık başımda en zor bilmece,
Artık çözseniz de birdir, çözmeseniz de.

​Göğüsledim her acıyı tek başıma,
Bakmadılar hiç o dökülen yaşıma.
Zehir kattılar her gün aşıma,
Artık tatsanız da birdir, tatmasanız da.

​Minnet eylemem bu saatten sonra,
Güneşi beklemem, baksam da tura.
Ebru’yum, sığındım yüce huzura,
Artık sevseniz de birdir, sevmeseniz de.