Bir gece, sessizce geldi deprem,
Toprağın öfkesi evin kalbine indi derinden.
Bir yankı duyuldu içerde, bir çatırtı,
Ama dışarıdan bakan, yine de duruyor sandı.
Duvarları yerle bir oldu ruhunun içinde,
Sütunları çöktü, göçükler kaldı derin izlerde.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta