Önce düşünceleri yok et
Benliğini kemiren
Yavaş yavaş
Ölüme sürükleyen,
Duygularını,
Benliğinde tutsak eden
Yokum
Ben yokum
Bana bakma
Boşluklara dalan gözlerimle
Yaşamıyorum
Ben yok olmuşum
Ben bu gece yolcuyum
Otobüse binmiş
Bu karanlık yollarda
Yolumu bekliyorum umutla
Yolum uzun çok uzun
Bir amaç peşinde koştuğun sürece
Ölümden korkma...
Ne zaman ki;
Yorulacak olursan
Yaşamaktan kork...
Uzat uzat ellerini
Tutup koklayıver
kırların sonsuz güzelliklerinde açmış
Gülü, goncayı,
Uçuruver dört tel arasından
Kanatlanıp isteyipte uçamayan
Her şeye rağmen yaşamak güzel
Derde kedere ve acı ya
Bu dünya da bir tek şeyden dahi
Payımıza düşeni alamamışsak
Yine de yaşamak güzel
Okyanusun ortasında
Küreksiz bir sandalım.
Benliğimde esiveren
O fırtınanın,
Uğuldusu saklı...
Yasaklıyorum ağlamanı
Olur olmaz
Zaman zaman
Hele hele
Yalnız, yapayalnız
Bir başına
Bir sırdır
Alır başımı gider
Seni sevmek ister
Dudaklarım
Dudaklarına
Sevgimi anlatmak ister




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!