Hani Nerede benim çocukluğum
Gençlik yıllarım özlem dolu
Ama acı, ama tatlı, ama hüzünlü
Bana geri verin...
Sabahları kalktığımda
Gözlerim kamaşıyor
Aydınlığa gururla bakamıyor gözlerim
Ne bir söz ne de bir cümle
Diyemiyor
Hasretinden vurgun yemiş dilim
Bir fırtınadır eser durur
Kalbimin derinliğinden
Beni benden alıp gider
Zaman zaman
Geçmişine duyduğum özlemle
Bana sev deme
Sevemem
Uzatma bana beyaz ellerini
Tutamam
Sımsıcak bakışların beni yaksa da
Sana bakamam
Yazıktır,
Yollarını gözlediğim günlere,
Binbir umutla dönüşünü beklerken
Hasret içinde kavrulan kalbimi,
Sabırla bomboş umutlarla
Döneceğine inandırmak
Yetemedim
Yetemedim bir tanem
Sana da yetemedim
Sevmeme seni
Çok sevmeme
Bütün ruhumla, benliğimle
Çok uzaktan gördüm bir defa seni
Aklımı başımdan alıp ta gittin
Gelip geçtin işte o an yanımdan
O siyah gözlerle bakıp ta geçtin
Uçuştu kalbimde bin bir duygular
Bir yıldız doğmalı, aydınlatmalı
Gök kuşağındaki ala renkler ile
Kuru bir yaprak gibi savrulan hayatın
Farkına varmalı
Doğmalı, yaşamalı, yaşatmalı
Etrafıma bakıyorum
Sevgilim yok
Sağa, sola, önüme, arkama
Yine yok
Ve aklıma geliyor ki
O başka yerlerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!