Deliceliğin ötesinde
Bir sevgi vardır
Bir çocuk kadar masum
Bitipte tükenmeyen
Bir çöl kadar
Sıcak ve sonsuz
Dalar gider gözlerim köpüren dalgalara
Yavaş yavaş yaklaşır karaya vura vura
Ansızın patlak veren ufacık bir rüzgarda
Deliye döner deniz o azgın dalgalarla
Anlat bana kendini ey yüce ulu deniz
Bir ses...
Evet yanılmadım,
Kulağımda yankılanıyor
Orada mı, burada mı,
Emin değilim ama
Algılıyorum
Sarıvermek bir masum yavrucağı
Kollarına alıp öpmek koklamak,
Ona biraz sevgi, biraz da şefkat
İnsanlık adına inan çok değil.
Tutuvermek açmış bir gül goncayı
Değer miydi bir küçük ve tatlı sözcük için
Değer miydi bizlere tüm bu çektirdiklerin
Değer miydi bizleri ömrümüz boyunca
Öyle kırık kalplerle hep dargın bırakmaya
Şu anda yapayalnız çekilmişim köşeme
Sen bana hiç değer vermiyorsun
Oysa ben veriyorum
İstersen bir deli de, istersen manyak
İstersen aptal, istersen salak
Seni yücelttiğim bütün değer yargılarımla
Ve kalbimle sevmekten
Garip bir duyguydu seni sevdiren
Seninle el ele yolda yürürken
İçimi okşuyan o konuşmanla
O senin sesindi seni sevdiren
Uzun boylu zarif ve esmer idin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!